Вы аказваецца нават не дамовіліся нармальна

Today Is The Day — Never Give In
1993 год. Год, багаты на захапляльныя амерыканскія незалежныя рэлізы ад такіх лэйблаў, як напрыклад Sub Pop. Гэта быў час новай і якая інтрыгуе андэграўнднай музыкі, асабліва з-за акіяна. Граючы нойз-рок і эксперыментальны метал Today Is The Day, з той пары. Вось іх дванаццаты альбом: фанкавы бас і зусім эксцэнтрычныя, джазавыя, фальшывыя… клавішы, якія нібы то з’яўляюцца, то знікаюць з цемры, яе спрытная цішыня перацякае ў дысаніруючы педальны рыф, нязграбныя гітарныя гамы і выплёўванне прыпеву шыпячым дыстаршнам — гэта новае аблічча TITD.

Bliss of Flesh — Metempsychosis
Іх блэк-метал з ноткамі дэта вельмі прыемны. Удзельнікі гурта таксама гралі ў розных камандах, ад брутальнага дэта да меладычнага хэві-метала, так што можна смела сцвярджаць, што ў іх ёсць досвед. Мабыць таму ў альбоме прысутнічаюць элементы ўсіх паджанраў блэк-метала, і меладычнага, і атмасфернага, і сімфанічнага, і прагрэсіўнага. Класічны красовер заўсёды вітаецца.

Ghostwoman — Welcome To The Civilized World
Яны ствараюць туманнае, патрэсканае ад сонца падарожжа па амерыканскай і псіхадэлічнай музыцы, якая не падобная на творчасць гурта з XXI стагоддзя. Яны пераносіць пыльныя пустэчныя гукі 1960-х у сучаснасць, даказваюць, што гітарным гуртам яшчэ ёсць чым пахваліцца. Гаражны панк, глыбокія і гулкія барабанныя партыі для стварэння змрочнай атмасферы саспенса, нецярплівы фузз, натхнёны вельмі павольным блюзам гул, пад які Хендрыкс бы прытупваў нагой — выдатная праца гурта, здольнага аб’яднаць уплывы року, не ствараючы пры гэтым эфекту шаблоннасці.

SML — How You Been
Маляўнічае мармытанне ўдарных, ледзяная дысаніруючая электроніка ў стылі Хербі Хэнкока, панк-фанкавыя басавымі лініямі, паўтаральныя рытмы гітары і галавакружна гіпнатычнае дзеянне эксперыментальнага джаза. Трэкі падлашчваюцца з мінімалізмам, вострым сінці-попам і краут-рокам, ствараючы пры гэтым зусім арыгінальная гукавая мова.

PeelingFlesh — PF Radio 2
Калі альбом задумваўся як сур’ёзны, то гэта — правал. Калі PF Radio 2 усё ж была сатыра, то PeelingFlesh зладзіліся проста ўзрушаюча. Вакаліст чытае рэп па-над пацешнымі сэмпламі і брутальным, слэмавым дэт-металам, але не замяняе вакал цалкам — віск парсюка і гартанныя гукі таксама прысутнічаюць.

Liminal Spirit — Unwell
Гэта дысананснае гучанне наўрад ці можна назваць музыкай. Апускаючыся ў закручаныя, сюррэалістычныя і кашмарныя сцэнары, гурт факусуецца на складаным і праніклівым падыходзе да напісання песень, які характарызуецца неартадаксальнымі рыфамі і асаблівай увагай да ўнутранай дынамікі трэкаў для максімальнага эфекту. Гук немы, нібы вы становіцеся сведкам таго, чаго бачыць не варта. Будзе складана знайсці слухача для гэтага альбома, але варта адзначыць, што тэматыка пласцінкі, страта ўласных здольнасцяў і згасанне, бесперапынны жах перад духоўным судом пры пераходзе ў іншы свет, ярка адлюстраваны ў музыцы, а гэта няпростая задача. Аўтары думаюць нестандартна для тых, хто не мае патрэбы ў стандартным гучанні спірытычных сеансаў клапатлівага духу.

Teach Them To Weep — Past the Veil of the Observable Universe
Музыка проста нелінейная, гэты нестандартны альбом не падпарадкоўваецца ніякім правілам. Па сутнасці, ёсць адна 37-хвілінная песня, падзеленая на восем трэкаў для зручнасці слухача. Канцэпцыя пабудавана вакол міжзоркавага падарожжа, як у прамым, так і ў ментальным сэнсе. Амаль усе тэксты напісаны кароткімі апавяданнямі. Некаторыя тэмы ўключаюць псіхадэліку і акультызм. Блэк-метал на Past the Veil of the Observable Universe уяўляе сабой вельмі эклектычную і разнастайную сумесь гукаў, і слухаць яго трэба непрадузята, бо ўсё вельмі дзіўнае… вакал зусім брудны, а меладычныя лініі скажаюцца дысанансам і ствараюць трывожнае адчуванне.

Upchuck — I’m Nice Now
Гэта панк, такі, якім ён заўсёды быў задуманы: гучны, выродлівы, праведны і жывы — спалучэнне трапных пасланняў, непахіснай інтэнсіўнасці і ашаламляльнай музычнай моцы.

Дзяніс Леснік

Таксама чытайце:

Florence + the Machine — Everybody Scream
Nine Inch Nails — TRON: Ares
Banderstadt — Червоне